با سلام و درودي ديگر خدمت تمامي شما دوستان مهربان و وفادارم آن حضرت تسليت عرض ميكنم. بگيريم و در تصيح كردن روش غلط عذاداري خود عملي مفيد انجام دهيم. از حماسه ي كربلا اموختيم. ادامه ي راه نهضت حق طلبانه و ظلم ستيزانه اش براي شهادت هميشه آماده ايم. گذاشته ايم و آنها در مصاف با يزيديان زمان خود مظلومانه به شهادت رسيده اند و اين لباس سياه نشاني است براي شريك جرم بودن ما در ريخته شدن خون آنها زيرا كه در جايي حتي سكوت نيز شركت در وقوع جرم است.آيا اين فكر لرزه بر اندام ما نمي اندازد و تصور شريك جرم بودن در ريخته شدن خون حسين خواب را از چشمان ما دور نميكند؟ عملكردهاي مظلومان را بهار كرده و نويد اين پيروزي بهار انديشه را براي بشريت به ارمغان آورده است . آسماني دارند و جاودانگي الهي ((متعلق به آنان است)) ميتوان بر سر زد و شيون نمود كه چرا همرزم حسين نبوده ايم و اين افتخار را نداشته ايم تا هم ركاب او باشيم. كه منصور حلاج با خون خود گونه هايش را سرخ نمود تا روي زردش را دشمن ظالم نبيند. بر سر خود خاك بريزيم. به پا كرد و بر اين مبنا كه علم كدام دسته از همه بزرگتر و سنگينتر است شهرت افريد و همچنين ميشود سنگينترين علمها را بلند كرد و گفت: خواهيم كشيد. باشد و اين كه ما با چه طرز فكري به رسالت خود نگاه كرده و در چه جايي و با چه محتوايي آن را پيدا كنيم.ضمن اينكه بعد از يافتن آن نيز بايد بدانيم تازه در ابتداي راهي دراز قرار خواهيم گرفت كه چگونه ان انديشه را به عمل تبديل كنيم. همه روز عاشورا است .اينك ما در كربلا و عاشوراي خود چه ميكنيم؟يا اگر در روز عاشورا در صحراي كربلا حاضر بوديم باز هم حسين (ع) تنها نميماند؟آيا اين فكر لرزه به اندام ما نمي افكند و تصور شريك جرم بودن در ريخته شدن خون حسين (ع) خواب را از چشمان ما دور نميكند؟ عصر خود كه زندگي ميكنيم و اگر در روز عاشوراي تاريخي حضور نداشته اي در عاشوراي زمان خود كه قرار داريم. كافي است كه حسين و حسينهاي زمان خود را پيدا كنيم عاشورا و كربلا به خودي خود پيدا ميشوند.اما اگر حق طلبان و ظلم ستيزان كماكان تنها مانده اند خدا را شكر ميكنيم كه ما در روز عاشورا در كربلا نبوده ايم زيرا اگر حضور داشيم يا درزمره يزيديان بوديم و يا از كساني كه حسين (ع) را ترك كردند. زنده كنيم تا در زمره ي يزيد و يزيديان نباشيم زيرا كه جهان دو قطبي است يا راه حسين و يا را يزيد راه سومي نيز وجود ندارد.بياييد به حال خود گريه كنيم و عملكردهاي خود را پيش روي آوريمو حساب لقمه هاي سفره خود را يك بار از نظر بگذرانيم آنگاه خواهيم فهميد كه در راه حسين (ع) هستيم و يا يزيد: واقعي اش روبرو شود و من نيز در اين آيينه خويشتن خويش را مشاهده ميكنم و ميبينم كه امروز چقدر عجولم (كان الاانسان عجولا) تا چه د حريص و سيري ناپذير (ان الانسان خلق هاوعاً) و تا چه حد شكم بر من حاكم است و جز آن چيز ديگري را نميشناسم و آيا اين مصداق (اولئك كالانعام بل هم اضل ) نيست؟ امروز به راحتي دروغ ميگويم به گرسنه و درمانده تر از خود رحم نميكنم و در اسراف غرق شده و غذاي متبرك او را اسراف كرده و در زباله داني ميريزم و .... اين است خود واقعي من كه در روز عاشورا بر ملاميشود در آن نظاره كنيم و او را بهتر بشناسيم عمل و وفاي به عهد ميخواهد و يا گريه و زاري و بر سر زدن را چه پاسخي به ما ميدادند؟ عهدي كه بر طبق آن حق طلبي و ظلم ستيزي ناشي از مرام حسيني لازم و واجب ميباشد.زيرا آن امام شهادت را براي نشان دادن راه خدا انتخاب نمود تا براي ما الگوي كاملي باشد از انسان متعهد نسبت به خدا (اياك نعبد و اياك نستعين)حق طلب و ظلم ستيز تا بتوانيم او را نمونه و چراغ راه خود قرار دهيم نه اينكه براي شهادت پر افتخار او فقط شيون كرده و بر سر بزنيم و ولي در زمره حسينيان زمان خود نباشيم. و بر سر زد حداقل امروز را زيرا احتمال دارد كه فردا همه چيز دوباره فراموش شده و چهره ي واقعي خود را تا محرم و محرهاي بعد به دست فراموشي بسپاريم. آن كس كه نالان شود از ناله ي بلبل
در ابتدا شهادت مظلومانه و پر افتخار سالار شهيدان حضرت آقا امام حسين و 72 تن از ياران وفادارشان را خدمت تمامي شما دوستاران
امروز روز تاسوعاي حسيني است و من اومدم تا با هم دمي راجع به ايشان صحبت كنيم .
من امروز مقاله اي رو براي شما عزيزان در نظر گرفتم كه با خواندن آن شديداً تحت تاثير قرار گرفتم.
اميد.ارم شما نيز با خواندن اين مقاله كه نوشته دستان هنرمند ((استاد محمد علي طاهري )) ميباشد به اتفاق درسي از حماسه عاشورا
آينه عاشورا
در روز عاشورا مي توانيم جامه اي سرخ بپوشيم و فرياد بر آوريم كه اين سرخي نشانه ي پيروزي خون بر شمشير است كه درس آن را
ميتوانيم لباسي سر تا پا سفيد بپوشيم و با صدايي بلند بگوييم كه اين كفن است كه پوشيده ايم تا عهدي باشد بين ما و حسين (ع) كه در
ميتوان سياه پوشيد و بانگ سر داد كه اين سياهي نشانه ي آن است كه من و من ها در روز و روزهاي عاشورا حسين و حسين ها را تنها
در اين روز ميتوان لباسي سبز پوشيد و گفت اين به نشانه ي آن است كه نهضت حسيني خزان ندارد. بياييد به حال خود گريه كنيم و
ميتوان زرد پوشيد و گفت ما به خزان نشسته ايم چرا كه بعد از عاشورا بهار انسانيت تابستان را پشت سر نگذاشته به خزان رسيده است.
ميتوان ...
ميتوان خنديد و شادي و پايكوبي كرد و فرياد ((شهيدان زنده اند))را سر داد و گفت شاديم چرا كه آنان نمرده اند و نزد خداوند روزي
ميتوان گونه هاي خود را به رنگ سرخ در آورد تا يزيديان زردي روي ما را كه در خزان نامردي ها به زردي گراييده نبينن. همانگونه
ميتوان خاك بر سر ريخت كه شايسته انسان خفت زده است و بگوييم ما نيز نسبت به راه حسين (ع) خوار و ذليل هستيم و از اين ذلت بايد
ميتوان علم دار شد و زور بازوي خود را به رخ ديگران كشيد بساط زور ازمايي
اين به نشانه ي علم نهضت اوست كه هر چقدر سنگين باشد آن را بر دوش
ميتوان...
ميتوان...
آري ميتوان هر كاري انجام داد مهم آن است كه در پس آن كار چه انديشه اي نهفته
حال كه آموخته ايم ((كل ارض كربلا و كل يوم عاشورا)) يعني همه جا كربلا و
اگر ما در كربلا نبوده ايم و افتخار هم رزم بودن با او را نداشته اي در كربلاي
بياييد معرفت و روح نهضت حسين (ع) را يافته و حمكاسه ي بزرگ او را
ببين كه چه ريسيده ايم ، دست كه ليسيده ايم
تا كه چنين لقمه ها سوي دهان آمدند (مولانا)
ظهر عاشورا است و ظهر عاشوراها فرصتي است كه انسان با خود
آري عاشورا آينه تمام قدي است در مقابل ما تا بتوانيم خود واقعي را
....................
..................
اگر امروز حسين در بين ما بود و ما از آن حضرت ميپرسيديم كه از ما
به طور مسلم آن حضرت مي فرمودند كه وفاي به عهد را خواستار هستند
آري بايد براي اين همه گمراهي و دور بودن از راه و پيمان شكنيها شيون نمود
حسين تا ابد بلبلي است بر شاخه ي درخت هستي تا چه كسي از ناله او پريشان شود و منقلب و به اين وسيله درون خود را شكوفا كند.
در دامنش آويز كه در وي اثري هست(حافظ)
به اميد توفيق عمل
محمد علي طاهري
